اینورتر رشته ای به محبوب ترین اینورتر در بازار بین المللی تبدیل شده است. اینورتر رشته بر اساس مفهوم مدولار است. هر رشته فتوولتائیک (1kW-5kW) از یک اینورتر با حداکثر پیک ردیابی توان در انتهای DC عبور می کند و در انتهای AC به صورت موازی به شبکه متصل می شود. بسیاری از نیروگاه های فتوولتائیک بزرگ از اینورترهای رشته ای استفاده می کنند. مزیت این است که تفاوت ماژول ها و سایه بین رشته ها تحت تأثیر قرار نمی گیرد و در عین حال نقطه عملکرد بهینه ماژول های فتوولتائیک را کاهش می دهد.
عدم تطابق با اینورتر، که تولید برق را افزایش می دهد. این مزایای فنی نه تنها هزینه سیستم را کاهش می دهد، بلکه قابلیت اطمینان سیستم را نیز افزایش می دهد. در عین حال، مفهوم "master-slave" بین رشته ها مطرح می شود، به طوری که در صورتی که یک رشته انرژی نتواند یک اینورتر واحد را کار کند، چندین گروه از رشته های فتوولتائیک به هم متصل می شوند و یک یا چند مورد از آنها کار می کنند. برای تولید برق بیشتر. آخرین مفهوم این است که چندین اینورتر به جای مفهوم "master-slave" یک "تیم" با یکدیگر تشکیل می دهند، که باعث می شود قابلیت اطمینان سیستم یک گام جلوتر باشد.
